سیاسی

سیاسی

نظام سیاسی اتیوپی

 کشور اتیوپی در طول تاریخ همواره یک کشور مستقل (از لحاظ سیاسی) بوده و فقط طی یک دوره کوتاه 6 ساله از 1935 تا1941 تحت اشغال دولت ایتالیا(موسولینی) قرار داشته است. اتیوپی طی دوران حکومت هایهایله‌ سلاسی و هایله ‌ماریام شاهد دو طرز تفکر و گرایش؛ غرب‌گرا و شرق‌گرا بوده است. با سقوط هایله ‌ماریام در سال 1991، جبهه دموکراتیک انقلابی خلق اتیوپی (EPRDF) به عنوان حزب حاکم حکومت را در دست گرفته و در واقع سیاست ها و دستورالعمل های این حزب تعیین کننده تصمیمات حکومتی می‌باشد. نخست وزیر به عنوان رئیس شورای وزیران دارای بالاترین قدرت اجرائی است و ریاست جمهوری تنها یک پست تشریفاتی می‌باشد.

اتیوپی دارای دو مجلس؛ مجلس نمایندگان مردم با 654 کرسی (عهده‌دار قانونگذاری و سایر امور مهم در کشور) و مجلس فدرال با 112کرسی می‌باشد. آخرین انتخابات پارلمانی در ماه می 2010 برگزار گردید که طی آن حزب حاکم اکثریت آراء را بدست آورد.

براساس قانون اساسی مصوب سال 1995 اتیوپی، این کشور دارای نظام دومجلسی است. کنگره این کشور شامل؛ مجلس سنا و مجلس نمایندگان می باشد. کنگره سالی دوبار و مواقع ضروری تشکیل جلسه می دهد. اعضای مجلس سنا توسط اعضای شورای ایالت ها یا استان ها انتخاب می شوند که اعضای شورای ایالات خودشان نیز

می توانند به عضویت مجلس سنا درآیند. مجلس سنای اتیوپی هم اکنون 112 عضو دارد. هر کدام از ایالت های نه گانه حداقل یک عضو و به ازای هر یک میلیون نفر یک عضو دیگر می تواند داشته باشد. این مجلس دارای دو کمیته 15 نفره به نامه های؛ کمیته امور مناطق و قانون اساسی و کمیته بودجه و درآمد و همچنین یک شورای بررسی قانون اساسی می باشد.

مجلس نمایندگان  564 نماینده دارد.(فقط یک نماینده مخالف دارد). تقریبا همه احزاب در مجلس نمایندگان، نماینده دارند اما حزب حاکم همچنان دارای اکثریت می باشد. وظیفه مجلس نمایندگان به طور کلی عبارت است از؛ انتخاب نخست وزیر(بالاترین مقام اجرایی کشور)، وضع قوانین، ارائه پیشنهادات و نظارت بر عملکرد دولت. همچنین مجلس نمایندگان دارای 16 کمیته یا کمیسیون دائم به نام های؛ کمیسیون فرهنگ، گردشگری و رسانه های گروهی، کمیسیون امور دامداران، کمیسیون صنعت، کمیسیون زنان، بچه ها و جوانان، کمیسیون امور خارجی، دفاعی و امنیتی، کمیسیون علوم، ارتباطات و فنآوری، کمیسیون منابع طبیعی و محیط زیست، کمیسیون تجارت، کمیسیون کشاورزی، کمیسیون امور اجتماعی، کمیسیون توسعه منابع انسانی، کمیسیون حساب های(حسابرسی) عمومی، کمیسیون توسعه شهری و ساخت و ساز، کمیسیون قانون، عدالت و مدیریت و همچنین دو کمیته غیر دائم به نام های؛ کمیسیون مشاوره تجارت و بازرگانی(21 عضو) و کمیسیون هماهنگی(35 عضو) هر دو به ریاست رئیس مجلس می باشد. در کمیته هماهنگی هر کمیسون 2 عضو دارد بعلاوه رئیس مجلس و معاونش و دبیرکل مجلس.

 

کمیسیون ها وظیفه ارائه گزارش و پیشنهادات پس از بررسی پیش نویس قوانین، بررسی لوایح و نظارت بر بخش هایی که جزء وظایفشان می باشد و همچنین نظارت بر عملکرد دولت متناسب با حوزه تخصصی خودشان.